Enigszins sceptisch en vooral nieuwsgierig duik ik in het onderwijscafé tussen stropdassen en sluiers, jonge moeders en doorgewinterde leerkrachten.
Honderdvijftig ouders, leerkrachten en directieleden, samen creëren ze hier de school van de toekomst. De initiatiefnemer, het bestuur van de 24 Saltoscholen in Eindhoven, maakt zich sterk voor onderwijsvernieuwing vanuit een brede basis, dat wil ik meemaken? Als professional ben ik regelmatig aanwezig bij bijeenkomsten als deze waarin de koers voor de toekomst wordt uitgezet. Ik maak echter maar zelden mee dat er zo expliciet is gekozen voor een beweging van onder naar boven. Het is meestal de directie die de visie bepaalt en de strategie uitzet. Ik ben dan ook blij verrast met het initiatief. ‘Het nieuwe leren’, nu eens bezien vanuit de ogen van betrokkenen. En betrokken ben ik, ouder van drie kinderen in de onder-, midden- en bovenbouw.
Voorzichtig komt het eerste deel van de avond op gang: hoe ziet een goede school er eigenlijk uit? Hoe kijken betrokkenen tegen onderwijs aan? Voorspelbare reacties van ouders worden zichtbaar: een ontmoetingsplek, een veilige haven, mijn kind centraal.
Vooroordelen aan de kant, want het tweede deel van de avond vraagt om visie. Een toekomstvisie om precies te zijn. We schrijven het jaar 2011, de onderwijsprijs van Zuid-Nederland gaat dit jaar naar de Saltoscholen in Eindhoven. Vijfentwintig groepen ouders zijn vol overgave aan het werk. Het prijswinnende concept krijgt letterlijk vorm: ouders blijken te beschikken over meer dan heldere wensen, ideeën en toepasbare concepten. Daar komt geen onderwijskundige aan te pas. Samen leren talenten ontwikkelen... een hele uitdaging.
Ouders willen niets liever dan dat de talenten van hun kinderen worden gezien en ontwikkeld. Maar als ik als professional leerkrachten vraag of de talenten van hun leerlingen voldoende aan bod komen, is het antwoord helaas vaak ontkennend. En zelfs wanneer ik schoolleiders vraag of de kwaliteiten en talenten van hun leerkrachten voldoende worden ingezet is het antwoord meestal negatief. En laat ik u een vraag stellen om duidelijk te maken wat ik bedoel. Wat zijn uw belangrijkste talenten? Waarin bent u nu absoluut en onbetwist beter dan ieder ander?
We zijn met elkaar nog steeds te zeer gericht op het repareren van kennis en kunde. Wat kunnen we, maar vooral ook wat kunnen we niet? Nog steeds gaat alle aandacht en energie naar dingen die we niet goed kunnen in plaats van alle compenserende factoren die volop aanwezig zijn. Hinkelen op je zere been, terwijl je bovengemiddeld kan fietsen. Het is de hoogste tijd ons te gaan richten op kracht en talent. In ieder aanwezig, voor het oprapen voor wie durft te kijken.
In deze maatschappij en de globaliserende wereld maken talent en creativiteit het verschil. En laten we er vooral geen doekjes om winden, alles begint met degelijke basisvaardigheden, lezen, rekenen en taal. Liefst succesvol onderwezen door vakbekwame leerkrachten die aansluiten op de leefwereld van kinderen! Want er zijn maar weinigen die gelijk goud halen op de 100 meter en dan pas leren lopen.
Aan het eind van de avond zijn de tientallen aanwezige ouders unaniem over de winnende school van de toekomst: talentontwikkeling moet vooropstaan met daaronder gedegen basiskennis en ruimte voor kinderen met specifieke behoeften. Flexibele opvang- en organisatievormen en toch een veilige buurtschool.
Hier ligt een schone taak voor de Saltoscholen. ‘Ontmoet je eigen talent’, riep een ouder. Een mooie slogan voor bestuur, directie en teams om al deze inbreng concreet te gaan uitwerken. Ik blijf ondertussen bijzonder nieuwsgierig en zal de vorderingen op de Salto- weblog met meer dan gemiddelde belangstelling volgen? Vierentwintig scholen die talentontwikkeling centraal stellen. Hoe zal dat zichtbaar worden? Onze jongste gaat naar groep 3. Ik kan niet wachten! |
 |
