Open brief aan Mark Rutte

Beste Mark.
De scholen zijn weer begonnen! Je zult de spandoeken waarop dit staat vermeld vast hebben gezien toen je op de fiets naar jouw werkplek peddelde. Wellicht ben je zelf ook al weer begonnen op school, of geef je geen les meer op het Johan de Witt? Kan ik me wel voorstellen, want het wordt immers een hete herfst. Niet alleen door de zich maar doorkeutelende formatiebesprekingen, meer nog door de aangekondigde acties in het onderwijs. Het plengoffer van een paar euro per maand meer dat je met kompaan Asscher hebt bedacht, zal de kou niet uit de lucht nemen. En dus een héte herfst, vol actievoerende leerkrachten.

 

 

Waarom ik je schrijf en hoop dat je dit zult lezen heeft echter niets te maken met eikels, vallende bladeren of actievoerende leerkrachten. Nee, het gaat mij om de leerkrachten die er niet zijn. Ondanks alle politiek verantwoorde antwoorden waarin telkens weer gemeld wordt dat de besturen bepalen waar ze hun geld aan besteden, hebben jouw onderwijsministers en staatssecretarissen hun werk al jarenlang niet goed genoeg gedaan. Het is voor mij onbegrijpelijk dat er komende week klassen zijn waar geen juf of meester voor te vinden is. Als je überhaupt al een meester in het onderwijs kunt vinden, maar dat is een andere brief! Stel je eens voor. Jij zelf start straks jouw eerste werkdag als ‘baas’ van Rutte 3. De normaal dampende kop ochtendkoffie op jouw statige bureau, ontbreekt. Het gemis aan de ochtendkranten (die normaal op de deurmat lagen) verdringend, slenter je licht ongerust naar de kamer naast jouw kantoor. Licht ongerust nu omdat de telefoon onophoudelijk rinkelt. Afgezien van de hoop post die over de bijzettafel heen bulkt, valt de stapel ongestreken overhemden je op. Opeens weet je het; degene die vijf dagen in de week jouw koffie, post, telefoontjes en overhemden regelt is er niet. Nooit meer. Niet omdat zij (ok, hij, anders gaat het weer over mijn aanname dat mannen geen overhemd kunnen strijken) ziek is, vakantie heeft of anderszins. Nee, ze zijn er gewoon niet meer omdat er een chronisch tekort is. Omdat iemand al jarenlang klaarblijkelijk heeft gedacht dat het zo’n vaart niet zou lopen. En nu zit je met de handen in het politieke haar.

Gelukkig ben je mans genoeg om zelf koffie te zetten, de telefoon op te nemen, de krant uit de brievenbus te pakken en kan de buurman wel de overhemden doen. In een school werkt dat toch echt anders. Geen juf of meester komende week, is geen juf of meester komende week. Maar de directeur, intern begeleider, hulp juf of iemand anders. Die ook ander werk te doen heeft. Los nog van het feit dat de kinderen graag een meester of juf hebben. Rutte 3 moet los van de politieke beloften echt, doordringend én indringend met de (al dan niet financiële) bips bloot als het gaat om het lerarentekort. Prioriteit nummer 1. Anders moet u straks zelfs voor de klas, vijf dagen in de week. En moet iemand anders uw werk gaan doen. En dat kan niet. Toch?

Groeten,

Edwin Borger
Coach, schoolprofilering, interim directeur en bakmeester.

Gepubliceerd in Columns.