Wonen bij de Saramaccaners

Twee weken wonen bij de Saramaccaners, in het binnenland van Suriname. Dat heb ik gedaan. Ik heb twee ochtenden geholpen op een schooltje in het dorpje Pikin Slee. We kwamen daar aanlopen, met nog drie andere leerlingen van School at Sea. De school bestond uit twee gebouwen, met kippengaas als ramen. Het zag er goed uit, in vergelijking met de huisjes in het dorpje. Op de school was niet echt een werksfeer, het was heel erg lawaaiig, maar alle kinderen en juffen lopen wel in een uniform.

De directeur was afwezig, maar er was een docente die ons vertelde wat we konden gaan doen: ‘er zijn vier docenten afwezig, jullie zijn met vier dus kies een klas en ga daar les geven’. Daar stond ik dan, in mijn eentje voor 30 gillende kinderen die ik echt met moeite stil kreeg. Gelukkig spraken de meesten Nederlands. Ik heb met ze gelezen, ik las voor en ze spraken me na. Toen begon ik maar met rekenen. En dat vonden ze leuk! Een paar kinderen renden naar het bord toe en begonnen zelf sommetjes op te schrijven en uit te rekenen. Ik wist echt niet wat me overkwam. Wat ik wel weet is dat ik blij was toen de bel voor de pauze ging, m’n oren begonnen echt te knappen, want die kinderen stil krijgen, vergeet het maar. Af en toe waren ze vijf minuten stil, maar daarna brak de hel weer los.

Gepubliceerd in School at Sea.